The Aftermath of Women’s Writing en de Anna Bijns Lezing

“It’s because you’re a woman, friends said to me. And what did they mean by that, by the word woman? A person hemmed in by regulations, from whose mouth certain things ought not to be heard? Or, a person in whom society has a vested interest, but against whom there is at the same time discrimination, both social and intellectual? One friend said, look at what women are writing these days: pornography and history. Lifestyle pornography, emotional pornography, works of onanistic sentimentality; or else history, for the woman with nothing to sell, who would prefer to avoid the question of life. Life is unsafe, and history is concluded: she can be clever there, and studious; she can wander there for hours, quite free. Oh yes, said my friend – and I forgot to mention children’s books.”

Op donderdag 22 november vond de eerste editie plaats van een nieuw literair fenomeen: de Anna Bijns Lezing. Met deze jaarlijkse lezing wil de Anna Bijns Stichting sprekers voor het voetlicht brengen die een prikkelend en vernieuwend perspectief hebben op de rol van de vrouw in de literatuur, zowel vanuit historisch als hedendaags perspectief. Door gerenommeerde sprekers uit het buitenland uit te nodigen, wil de stichting het nog immer actuele discours rondom ‘vrouwen en literatuur’ in een internationale context plaatsen.

Rachel Cusk hield de eerste Anne Bijns Lezing. Een vertaling van een verkorte versie verscheen 31 november 2012 in NRC Handelsblad. Zie hier haar hele lezing.

De Britse auteur Rachel Cusk bijt met haar lezing The Aftermath of Women’s Writing de spits af. Cusk, die romans schreef als In het land van moedersArlington Park en De Bradshaw-variaties en door het tijdschriftGranta werd verkozen tot een van de twintig beste jonge Britse auteurs van dit moment, stelt in haar oeuvre  taboes rondom vrouw-zijn en man-vrouwverhoudingen op een intelligente, provocerende en genadeloze manier aan de orde. In haar lezing daagt zij vrouwelijke auteurs uit om uit hun comfortzone te stappen en, waar nodig, hun vrouwelijke verworvenheden te laten vallen ten behoeve van een literatuur die ertoe doet.

Advertenties

Dear Mr. Akin, I Want You to Imagine…

“Dear Todd Akin,

I am writing to you tonight about rape. It is 2 AM and I am unable to sleep here in the Democratic Republic of Congo. I am in Bukavu at the City of Joy to serve and support and work with hundreds, thousands of women who have been raped and violated and tortured from this ceaseless war for minerals fought on their bodies.

I am in Congo but I could be writing this from anywhere in the United States, South Africa, Britain, Egypt, India, Philippines, most college campuses in America. I could be writing from any city or town or village where over half a billion women on the planet are raped in their lifetime.

Mr. Akin, your words have kept me awake.

As a rape survivor, I am reeling from your recent statement where you said you misspoke when you said that women do not get pregnant from legitimate rape, and that you were speaking “off the cuff.”

Clarification. You didn’t make some glib throw away remark. You made a very specific ignorant statement clearly indicating you have no awareness of what it means to be raped. And not a casual statement, but one made with the intention of legislating the experience of women who have been raped. Perhaps more terrifying: it was a window into the psyche of the GOP.

You used the expression “legitimate” rape as if to imply there were such a thing as “illegitimate” rape. Let me try to explain to you what that does to the minds, hearts and souls of the millions of women on this planet who experience rape. It is a form of re-rape. The underlying assumption of your statement is that women and their experiences are not to be trusted. That their understanding of rape must be qualified by some higher, wiser authority. It delegitimizes and undermines and belittles the horror, invasion, desecration they experienced. It makes them feel as alone and powerless as they did at the moment of rape.”

#ReasonToRise

Eve Ensler
Bukavu, Congo

Klik hier voor het hele artikel op http://www.huffingtonpost.com dd 20 augustus 2012

SEKSSTAKING!

© REUTERS. De Liberiaanse president Ellen Johnson Sirleaf (links) en mensenrechtenactiviste Leymah Gbowee.

Togolese vrouwen willen een week lang geen seks met hun echtgenoten. Zo hopen ze hen ertoe te bewegen het vertrek van de president af te dwingen. De vrouwenafdeling van de Togolese mensenrechtenorganisatie Redt Togo keek de seksstaking af van de Liberiaanse vrouwen. Die verklaarden in 2003 pas weer de liefde te bedrijven zodra hun mannen werk maakten van vrede.

Klik hier voor het hele artikel op volkskrant.nl dd 26 augustus 2012.